Οι πολιτικές δυνάμεις που διαμορφώνονται στη χώρα μας το τελευταίο έτος πριν από τις βουλευτικές εκλογές δείχνουν την ακατανίκητη τάση να αντιγράφουμε ξανά και ξανά τον εαυτό μας. Η ιστορία των ιδεολογικών και κομματικών συσχετισμών στη χώρα μας εκτυλίσσεται σε λούπα: αν και άνθρωποι εκδημούν εις Κύριον, αν και κόμματα διαλύονται, αντικαθίστανται από κλώνους που επαναλαμβάνουν τις ίδιες κοινοτοπίες, την ίδια γλώσσα, τις ίδιες χειρονομίες.Το ΠΑΣΟΚ έχει επιστρέψει στον πρώιμο παπανδρεϊσμό, με κινητήρα της τακτικής του το μένος εναντίον την επάρατης δεξιάς, του κ. Μητσοτάκη και ορισμένων κυβερνητικών στελεχών, τα οποία, από την πλευρά τους, απαντούν, ως μη όφειλαν, στη λάσπη με λάσπη. Ο κ. Ανδρουλάκης φαίνεται ότι ενεργοποιεί τα χειρότερα ένστικτα της ΝΔ, η οποία, ενώ μας απασχολούν σοβαρά προβλήματα, ασχολείται με τις καταθέσεις του «στο εξωτερικό» –που δεν είναι καν «εξωτερικό», αλλά μια ευρωπαϊκή τράπεζα.Όλες αυτές οι ανοησίες περί ηθικής, νομιμότητας και συνέπειας του επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ –ο οποίος, όπως όλοι ξέρουμε, είναι υπερευαίσθητος στα θέματα λογοδοσίας των πολιτικών του αντιπάλων– εικονογραφούν την πεισματική απουσία συναίνεσης στη χώρα μας, για την οποία νομίζω ότι, στις παρούσες συνθήκες, ευθύνεται το ΠΑΣΟΚ, όχι η ΝΔ. Η ΝΔ, εκτός του ότι έχει αντλήσει στελέχη από τη Σοσιαλδημοκρατία, την έχει προσεγγίσει σε πολλά ζητήματα. Ας είμαστε στοιχειωδώς δίκαιοι.Παρά τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό (αντίθετα από τον τριτοκοσμικό λαϊκισμό του Ανδρέα Παπανδρέου), το σημερινό ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί ακροαριστερή ρητορεία σε τόνους ουρλιαχτού αποκλείοντας τις συνεργασίες ως εντελώς απαράδεκτες ή/και τερατώδεις. Πα? Read More

Parteien lösen sich auf und werden durch Klone ersetzt, die dieselben Gemeinplätze wiederholen.
- by stefan